بتن غلتکی، بتنی با اسلامب صفر است که با غلتک کوبیده و متراکم می شود و در بتن های حجیم مثل سدها و در روسازی راهها، کاربرد دارد. هم اکنون برای ساخت سد، در بسیاری از کشورهای جهان، از آن استفاده می شود. برای ساخت روسازی ها هم تا بحال موارد زیادی از کاربرد بتن غلتکی، بخصوص در آمریکای شمالی گزارش شده است. در این گزارش، اثر دوده سیلیس در ارتقای خواص بتن غلتکی مورد استفاده در روسازی راهها بررسی گردیده است. این پروژه براساس آیین نامه (ACI 325.10- R99) انجام گرفته و طرح اختلاط برای دستیابی به کارآیی مناسب، صورت گرفته است. برای ساخت نمونه ها از میز ویبره اصلاح شده، مطابق آیین نامه (ASTM C1176-92) بهره گرفته شده و آزمایشهای مقاومت فشاری، کششی، خمشی و تعیین مدول الاستسیته برای مخلوط انجام یافته است. با توجه به اینکه مقدار مقاومت فشاری حداقل برای بتن غلتکی مورد استفاده در روسازی قابل توجه است در این پروژه برای دو مقدار مواد سیمانی 250 و 300 کیلوگرم در متر مکعب بتن و درصدهای مختلف دوده سیلیس شامل 0، 5، 10، 15 درصد به عنوان جایگزین سیمان، نمونه های آزمایشی ساخته شدند. به جز نمونه های آزمایش مقاومت خمشی که برای آنها از قالب منشوری به ابعاد15× 15× 75 سانتیمتر استفاده شد، بقیه نمونه ها استوانه 30× 15 سانتیمتر بودند. تمام نمونه ها بعد از 28 روز عمل آوری در آب 20ºC مورد آزمایش قرار گرفتند. مخلوط بتن در قالبهای منشوری (برای آزمایش مقاومت خمشی) بر مبنای شبیه سازی نمونه های استوانه ای با استفاده از میز ویبره متراکم گردید. دوده سیلیس موجب بهبود خواص مکانیکی بتن غلتکی به میزان قابل توجهی گردید. همچنین با توجه به نوع مصالح مصرف شده، محدودیتهای آیین نامه ACI در زمینه مقاومت فشاری و خمشی ارضا گردید.